 |
| Tycjan, Sułtanka Roksolana |
Czwartą żoną sułtana Sulejmana Wspaniałego była Hürem Sułtan (1505-1558), w Europie znana jako Roksolana. Prawdopodobnie była córką ruskiego kapłana prawosławnego z Rohatyna leżącego na Rusi Czerwonej (ówcześnego terytorium Królestwa Polskiego). Według XIX-wiecznej literatury Roksolana urodziła się jako
Anastazja (Nastia) lub
Aleksandra Lisowska.
W młodym wieku trafiła do niewoli tureckiej – najpewniej w czasie
najazdu Tatarów na Rohatyn w 1509 r. Około 1520 r. trafiła do sułtańskiego seraju. Została ofiarowana sułtanowi jako
niewolnica przez paszę Ibrahima. Pierwszy syn Sulejmana i Roksolany urodził się w 1521 r. Roksolana
była wielką miłością władcy. Adresował do niej poezję miłosną. Para
pozostawiła wiele listów miłosnych. W roku 1530 odbył się oficjalny ślub
Sulejmana i Roksolany oraz wystawne wesele. Roksolana zaproponowała
budowę meczetu, noszącego imię Sulejman.
Wielki wpływ na panującego wykorzystywała do rozgrywek politycznych:
wpływała na politykę zewnętrzną (przypisuje się jej przyjazne
nastawienie sułtana do Polski), prowadziła korespondencję z Boną Sforza i Zygmuntem II. Brała udział w walce o wyznaczenie następcy tronu; spowodowała, że jej syn Selim po śmierci ojca objął tron jako Selim II.
Po jej śmierci padyszach prowadził działalność poświęconą pamięci
żony (kontynuując dzieło rozpoczęte przez Roksolanę w ostatnich latach
życia). Ufundował w imperium liczne obiekty poświęcone jej pamięci.
Zostali pochowani w jednej krypcie, ich grobowce sąsiadują ze sobą.
